Natuurlijk kreeg jeugdcircus Santelli ook haar ‘moment of fame’, vanochtend na de circusinstuif, op het grasveld voor het gemeentehuis. De laatste groep wandelaars wachtte geduldig tot zij hun applaus in ontvangst hadden genomen, voor ze vertrokken. Een lange sliert toog op pad naar duin en wad. Sam Dijs, lokaal natuurgids, liep voorop om het eiland, als decor van de circustheaterdagen van reliëf te voorzien. Een lichte wind, droog weer en eindeloze vergezichten. Het eiland mag landschapspark zijn, het water en de lucht er omheen geven het de juiste omlijsting.
De acrogroep van Margje van der Leij beet de spits af. Circustheater op locatie. Het denkbeeldige museum uit hun voorstelling werd neergezet in de manege. Rondvliegende gierzwaluwen brengen de natuur binnen. De derde productiegroep van het festival speelt haar voorstelling met consequente discipline en veel vaart. Strakke dans, perfect getimed en synchroon uitgevoerd met acrobatiek op hoog niveau. Een groep die zich met professionals kan meten. Top.
Vanaf de manege loopt het parcours rondom de Westerplas. In kalm tempo komen we bij Martin Forget, die zijn publiek snel heeft ontwapend met zijn expliciete humor en mimiek. Wie valt niet voor zijn flair en charme? Een kwartiertje verder lopen staan  Marco en Jeroen, BonTon Brothers, klaar voor de start. Of het publiek er ook klaar voor is? was de vraag. Wel zeker. Nou dan, komen ze: zoveel mogelijk trucs binnen een kwartier. Het schema van de theaterwandeltocht mag immers geen vertraging oplopen. Dat was hun opgedragen…
Fullstop Acobathic Theatre was bij de jachthaven gestationeerd. ‘Is it me?’ blijkt een sterk fysieke acrobatiekshow; verstilde dans, onder begeleiding van viool en zang. Zuivere tonen die zich met de wind willen mengen, langzaam opgaan, wegdwalen. Souvenir.
Twee keer volle bak bij Teatro Necessario, in de Capriooltent, in de voormiddag en -avond en tot slot nog de studenten van Fontys met hun festivalproductie. Het is dan half 10 ’s avonds. De zon zakt, een kille wind steekt op. Maar het publiek weet van geen wijken.  Was de kring afgelopen woensdag al groot, vanavond is de halve cirkel nog wijder, het enthousiasme van de spelers even aanstekelijk. Twee dagen hard doorwerken heeft hun voorstelling scherper gemaakt, pakkender. Het applaus houdt dus lang aan. Zo houd je elkaar warm.
We zijn er klaar voor: morgen (zondag) treden de eilandkinderen op met Duo ZigZag en de muzikanten van Teatro Necessario. Want ook die voorstelling past in de festivaltraditie.


 




















Eiland van de toekomst
reageer
Even over 2-en in de middag was het dan eindelijk zo ver. De kinderen van Schiermonnikoog konden aan het eigen publiek het resultaat van hun weekend workshoppen zien. Zij presenteerden het eiland van de toekomst.
Een brug naar de wal? Zweefauto’s? Een tweede dorp op het eiland? Wat het ook wordt de circustheaterdagen moesten in ieder geval blijven, vonden de kinderen. En zonder eigen voorstelling is zo’n festival niet af, o zo. Een blijvende traditie dus? Dat zal de toekomst uitwijzen…